Αρχειοθήκη ιστολογίου

Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

Τετάρτη 20/9, 8:00: Προβολή (Ο Αγών τους - "+τεχνία-")+ Ενημέρωση για ομαδική δίωξη αντιφασιστών

*Μετά την ταινία θ' ακολουθήσει ενημέρωση για ομαδική δίωξη αντιφασιστών.


Τρίτη 19/9, 8.00:1ος κύκλος μελέτης για τη Θεωρία & τη Δράση (2η Συνάντηση)

Τρίτη 19/9, 8.00:1ος κύκλος μελέτης για τη Θεωρία & τη Δράση (2η Συνάντηση) (Μπονάννο - Θεωρία & Πρακτική της Εξέγερσης / Μπούκτσιν - Κοινωνικός ή Life Style αναρχισμός - ένα Αγεφύρωτο Χάσμα) - στο χώρο της Λαϊκής Βιβλιοθήκης.

Παρασκευή, 8 Σεπτεμβρίου 2017

προβολή - συζήτηση - μαρτυρίες για τα παιδιά του ελληνικού εμφυλίου (13/9 - 20.30)


Στη διάρκεια του ελληνικού εμφυλίου, ο Δημοκρατικός Στρατός οργάνωσε μια μεγάλη επιχείρηση διάσωσης των παιδιών στις περιοχές που έλεγχε. Στόχος του ήταν το οργανωμένο πέρασμά τους στις γειτονικές χώρες του σοσιαλιστικού μπλοκ, όπου αργότερα θα συναντούσαν τους γονείς τους. Η επιχείρηση αυτή φορτώθηκε με τη λασπολογία και την κατασυκοφάντηση απ’ την πλευρά του (μετ)εμφυλιακού κράτους – η προπαγάνδα του συνοψιζόταν στη λέξη “παιδομάζωμα”. Πολλά χρόνια μετά αποκαλύφτηκε η αλήθεια: το παλάτι κι οι τσανακογλύφτες του ντόπιου καθεστώτος, δήθεν σωτήρες των ανήλικων, είχαν στήσει ένα προσοδοφόρο εμπόριο, πουλώντας τα παιδιά -παιδιά ανταρτών σε αρκετές περιπτώσεις τα οποία δεν είχαν κατορθώσει να βγουν απ’ τη χώρα- που στοιβάζονταν στις κρατικές “παιδουπόλεις” της βασίλισσας Φρειδερίκης σε πλούσιες οικογένειες ξένων από “φίλες” χώρες (βλ. Ηνωμένες Πολιτείες).    


Τα παιδιά του εμφυλίου – μια εκ μεταφοράς μαρτυρία


  Ο Στ.Γ. (γεν.1942) και η Μ.Γ. (γεν.1944) κατοικούν στο Βαρδάρη κι είναι ζευγάρι-χαρακτηριστική περίπτωση παιδιών του ελληνικού εμφυλίου. Μεταφέραμε τα όσα μας είπαν στην προβολή-συζήτηση της 13ης Σεπτέμβρη και το κάνουμε κι εδώ συνοπτικά. Αμφότεροι κατάγονται από χωριά του Έβρου κι ήταν παιδιά ανταρτών του ΔΣΕ. Μεταφέρθηκαν με οργανωμένη επιχείρηση στη Βουλγαρία το 1948 για να σωθούν. Ο Στ. είχε μαζί τη μητέρα του ενώ η Μ. βρέθηκε στη Βουλγαρία χωρίς τους αντάρτες γονείς της. Έζησαν εκεί για δύο σχεδόν χρόνια στους ξενώνες που φιλοξενούσαν τα σωσμένα παιδιά απ΄ την Ελλάδα. Οι αναμνήσεις της Μ. είναι καλές απ’ την υποδοχή και τις συνθήκες διαβίωσης, αν και της έχει μείνει η εικόνα της αυστηρής παιδαγωγού - “δεν τολμούσαμε να βγούμε απ’ τη γραμμή, η δασκάλα φώναζε κι υπήρχε κλίμα πειθαρχίας”. Στο μεταξύ τους ενημέρωσαν για την τύχη των γονιών τους μέσω των αναζητήσεων του Ερυθρού Σταυρού. Ο πατέρας του Στ. σκοτώθηκε στις τελευταίες μάχες του πολέμου στο Γράμμο το 1949 ενώ οι γονείς της Μ., αντάρτες κι οι δυο τους, βρέθηκαν στη Ρουμανία (Βράιλα). Έτσι ξεκίνησε το ταξίδι για το βορρά για να ξανασμίξουν οι οικογένειες. “Θυμάμαι ότι ταξιδέψαμε πρώτη φορά με τρένο και μεις, τα παιδιά καθόμασταν στο δάπεδο του βαγονιού αφού δεν υπήρχαν θέσεις.” - Μ. Μεγάλωσαν λοιπόν στη Ρουμανία, μοιραζόμενοι τη μοίρα των πολιτικών προσφύγων κι ο Στ. εργάστηκε σε εργοστάσιο χημικών ενώ η Μ. σε ραφείο. Γνωρίστηκαν στο μεταξύ, παντρεύτηκαν και γύρισαν στην Ελλάδα με τα παιδιά τους (Θεσσαλονίκη) το 1982 με το κύριο κύμα της επιστροφής των προσφύγων επί ΠΑΣΟΚ. Θα θέλαμε βέβαια να παρευρεθούν και να μας τα διηγηθούν οι ίδιοι ώστε να έχουμε την ευκαιρία να τους ρωτήσουμε αρκετά πράγματα δημόσια αλλά σεβόμενοι την επιθυμία τους και μια κάποια αμηχανία που ένιωθαν περιοριστήκαμε στο παρόν. Μόλις την ξεπεράσουν θα χαρούμε να τους φιλοξενήσουμε στη Λαϊκή Βιβλιοθήκη και να τα πούμε ζωντανά.         

Πέμπτη, 7 Σεπτεμβρίου 2017

1ος Κύκλος Μελέτης για τη Θεωρία & τη Δράση

1ος Κύκλος Μελέτης για τη Θεωρία & τη Δράση

Η Λαϊκή Βιβλιοθήκη εγκαινιάζει τον Κύκλο Μελέτης για τη Θεωρία & τη Δράση. Έχοντας διακηρύξει ανοιχτά το στόχο μας, τη συμμετοχή μας στην απόπειρα για την επαναστατική αλλαγή του κόσμου, επιθυμούμε να πατήσουμε καλύτερα στα πόδια μας βαδίζοντας στο δρόμο που επιλέξαμε, με το μπόλιασμα αυτών που πρέπει σχεδόν εξ΄ ανάγκης να συνδυαστούν: τη μελέτη της επαναστατικής θεωρίας και το προχώρημα στη δράση με τους όρους που ταιριάζουν στις συνθήκες, το χώρο και την εποχή που ζούμε.
Στο πρώτο μας εγχείρημα αποφασίσαμε να μελετήσουμε ως δίδυμο δύο μορφές διαφορετικής φαινομενικά "σκέψης" κι αντίληψης. Απ' τη μια, αυτή που σχηματικά αποκαλείται "εξεγερσιακός αναρχισμός" κι απ' την άλλη, ο λεγόμενος "κοινωνικός αναρχισμός". Αυταπάτες δεν έχουμε - ούτε θα εξαντλήσουμε το ζήτημα, ούτε μπορούμε να κατακτήσουμε ολότελα την ουσία του εξετάζοντας το σύνολο των έργων που ανήκουν, ή θεωρείται ότι το κάνουν, στις προαναφερθείσες "σχολές". Για την οικονομία και το ξεκίνημα του πράγματος, διαλέξαμε δύο μικρά σε έκταση έργα - τη "Θεωρία και Πρακτική της Εξέγερσης" του Ιταλού αναρχικού Αλφρέντο Μπονάννο (εκδόσεις Επαναστατική Αυτοοργάνωση) και το "Κοινωνικός ή Life Style αναρχισμός - ένα Αγεφύρωτο Χάσμα" του Αμερικανού Μάρραιη Μπούκτσιν (εκδόσεις Ισνάφι).
Η πρώτη μας συνάντηση προκειμένου διεξαχθεί μια γενική κουβέντα και να διευθετηθούν από κοινού η διαδικασία και οι λεπτομέρειες του εγχειρήματος ορίστηκε για την Τρίτη 12 Σεπτέμβρη, στις 8.30, στο χώρο της Λαϊκής Βιβλιοθήκης (Α. Παπανδρέου 18, στα Ρουμανικά της Νεάπολης).

Κύκλος Μελέτης για τη Θεωρία & τη Δράση


Κυριακή, 3 Σεπτεμβρίου 2017

Προβολή 6/9: Η Χαμένη Τιμή της Καταρίνα Μπλουμ


Η χαμένη τιμή της Καταρίνα Μπλουμ

Ένας κυνηγημένος απ’ τους κρατικούς μηχανισμούς ως τρομοκράτης, καταφέρνει να διαφύγει των διωκτών του, αφού πρώτα γνωρίζει μια κοπέλα και περνάνε μαζί μια τρυφερή βραδιά.
Η κοπέλα συλλαμβάνεται κι ανακρίνεται απ’ τις διωκτικές αρχές που εισβάλλουν στην οικία της, και παράλληλα διαπομπεύεται και διασύρεται ποικιλοτρόπως από τα media, σε ένα κρεσέντο μεθοδικής κατασκευής ενοχής και παράλληλης ηθικής ταπείνωσης, καλλιεργώντας ένα κλίμα τρομοϋστερίας, ηθικού πανικού κι αντικομμουνιστικού μένους.

Η ταινία «Η χαμένη τιμή της Καταρίνα Μπλουμ» (1975) είναι κινηματογραφική μεταφορά από τον Φόλκερ Σλέντορφ (1939-) και τη Μαργκαρέτε φον Τρότα (1942-) του μυθιστορήματος «Η χαμένη τιμή της Κατερίνας Μπλουμ: Ή πώς γεννιέται η βία και πού μπορεί να οδηγήσει» (1974) του Χάινριχ Μπελ (1917-1985).
Ο Μπελ εμπνεύστηκε το μυθιστόρημά του από μια ανάλογη προσωπική του εμπειρία, μιας και το 1971 βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα επειδή αντέδρασε με άρθρο στην εφημερίδα «Der Spiegel», όταν την επόμενη μέρα μιας ληστείας μετά φόνου η εφημερίδα «Der Bild» κατηγόρησε χωρίς στοιχεία για τη διάπραξή της τη Φράξια Κόκκινος Στρατός (RAF).

Πέρα απ’ το ιστορικό πλαίσιο της Δυτικής Γερμανίας των αρχών της δεκαετίας του ’70, η ταινία και το βιβλίο διατηρούν ένα διαχρονικό χαρακτήρα, όσο οι συνθήκες της κοινωνικής σύγκρουσης επιτάσσουν στους εξουσιαστικούς μηχανισμούς την υιοθέτηση περισσότερο ολοκληρωτικών κατευθύνσεων, προκειμένου να εδραιωθεί και να εμπεδωθεί ένα κλίμα μιας όλο και πιο φοβικής κοινωνίας, κι όσο το μονοπώλιο αυτής της επίσημης και γενεσιουργού βίας αμφισβητείται.
Βλέποντας την ταινία ή/και διαβάζοντας το βιβλίο σήμερα, καλούμαστε ίσως να αναρωτηθούμε αν η προβληματική της κοινωνικής σύγκρουσης τροφοδοτείται από ένα ηθικό, συναισθηματικό και βιωματικό δυναμικό που μπορεί και να μην εκφράζει απαραίτητα την αναγκαιότητα των οικονομικο-κοινωνικών διαρθρώσεων και των ιδεολογικο-πολιτικών στρατηγικών ή αν η συγκρουσιακή σχέση των μορφών βίας («νόμιμη» και «παράνομη») είναι ζήτημα κοινωνικο-πολιτικών συσχετισμών που δρουν πέρα και πάνω από επικαθορισμούς ηθικής ή ψυχολογικής τάξης.

Πέμπτη, 27 Ιουλίου 2017

Νουάρ στη Λαϊκή...

Τετάρτη 2 Αυγούστου (9.00) - Το Γεράκι της Μάλτας (Τζ. Χιούστον, 1941)

FILM NOIR στη Λαϊκή Βιβλιοθήκη, Πράξη 1η :

The Maltese Falcon (1941)

Το Γεράκι της Μάλτας (1941), που αποτελεί το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Τζον Χιούστον [1906-1987] κι είναι η 3η και πιο διάσημη κινηματογραφική διασκευή του ομώνυμου μυθιστορήματος (1929) του Ντάσιελ Χάμετ [1894-1961], θεωρείται ως απαρχή του film noir. Του κύκλου δηλαδή μαύρων (θεματικά κι οπτικά σκοτεινών) ταινιών που γυρίστηκαν κυρίως κατά τις δεκαετίες '40 και '50 στην Αμερική και - διαπραγματευόμενες το έγκλημα και την παραβίαση του ηθικού και νομικού κώδικα με μια κάπως κοινή (αισθητική και ιδεολογική) οπτική - αντανακλούν το διάχυτο κλίμα προβληματισμού, αμφιβολιών κι απελπισίας που αναδύθηκε την περίοδο της μεγάλης ύφεσης και γιγαντώθηκε κατά τη διάρκεια αλλά και μετά το Β' παγκόσμιο πόλεμο.
Η επίμονη κι αέναη αναζήτηση του πολύτιμου αγαλματιδίου (το περιβόητο γεράκι) γύρω απ' την οποία περιστρέφεται αφηγηματικά η ταινία, ξεδιπλώνει έναν κόσμο πλεονεξίας, υποκρισίας, δολιότητας κι επιφανειακής κομψότητας ως προϋπόθεση για την επίτευξη ενός κίβδηλου american dream του στιγμιαίου πλούτου και της δύναμης που αυτό αντιπροσωπεύει. Αυτό το μυθικό υλικό από το οποίο είναι φτιαγμένα τα όνειρα (το οποίο μπορεί να ιδωθεί και ως σύμβολο των ανταλλάξιμων αξιών στις καπιταλιστικές κοινωνίες που αυξάνοντας τις κοινωνικο-οικονομικές ευκαιρίες δημιουργούν και τις προϋποθέσεις της καταστροφής τους), συνιστά το προσκλητήριο της δράσης των πρωταγωνιστών που ακροβατούν ανάμεσα στην υλοποίηση της επιδίωξης της υλικής δύναμης και τις όποιες συνοδεύουσες χαμένες ευκαιρίες ή διαψεύσεις.
Ο σκληροτράχηλος ντετέκτιβ Σάμουελ Σπέιντ (ερμηνεία Χ. Μπόγκαρτ), που ο χώρος κινήσεων του προσδιορίζεται απ' αυτό το γαϊτανάκι της ατέρμονης κι απελπισμένης διεκδίκησης του γλυπτού-θέλγητρου), δεν είναι ένας κλασικός ντετέκτιβ τύπου Ηρακλή Πουαρώ ή Σέρλοκ Χολμς, δηλαδή επιφανών μελών μιας ευνοούμενης πολιτείας (της οποίας το πνεύμα ενσάρκωναν), όπου επιλύοντας το αίνιγμα του εγκλήματος μέσω παραγωγικού συλλογισμού, απέδιδαν προσωπική ενοχή σε όποιον διατάραζε προσωρινά έναν καλοπροαίρετο και καλοκουρδισμένο κόσμο. Αντίθετα, μέσα στο αντιφατικό πλαίσιο της αμερικάνικης μεγαλούπολης, που συγκροτείται όχι μόνο ως τόπος ευημερίας αλλά κι ως τόπος παρακμής και διαφθοράς, ο Σπέιντ ανήκει περισσότερο στη μερίδα των δυσαρεστημένων απ' την κοινωνία, ζώντας στο περιθώριο αυτής και διατηρώντας περισσότερες παραλληλίες σε επίπεδο γλώσσας και συμπεριφοράς με την εργατική τάξη. Όντας ένας αντιφρονούντας άνθρωπος του νόμου, θεωρητικά αξιώνει τη δική του ηθικότητα υπεράνω του νόμου, και πρακτικά επιδεικνύει μια (τουλάχιστον) επιφυλακτικότητα έναντι των επίσημων αρχών και κατ' αυτόν τον τρόπο φαίνεται πρόθυμος να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα στον πολιτισμένο άνθρωπο και τον εγκληματία. Απ' τη μια διαθέτει βαθιά γνώση της πιάτσας που του δίνει δυνατότητα επιβίωσης σε μια πόλη νοσηρή και μολυσμένη από τον τυχοδιωκτισμό κι έτσι νιώθει κοντά στο παράνομο στοιχείο, κι απ' την άλλη, στο όνομα μιας κάποιας ανώτερης αίσθησης περί δικαίου, εμφορείται από ένα πραγματιστικό αξιακό κώδικα που τον καλεί να προσκολληθεί στο ιδεώδες μιας ευνοούμενης πολιτείας. Όπως και να 'χει κι ανεξάρτητα απ' το αποτέλεσμα των αμφιταλαντεύσεων του, ο Σπέιντ, ευάλωτος κι απομονωμένος, αιωρείται στο κενό, διαβαίνοντας ανάμεσα σε μια ολοένα και πιο θολή διαχωριστική γραμμή μεταξύ Καλού και Κακού, εκφράζοντας μια κοσμοθεωρία λιγότερο αισιόδοξη ως προς το όραμα της για τη σύγχρονη κοινωνία, από τους προκατόχους του ντετέκτιβ. Ανίκανος ή αδιάφορος να σηκώσει στην πλάτη του τις ποικίλες κατακτήσεις του δυτικού πολιτισμού, ο σκληροτράχηλος ντετέκτιβ θρέφει το μικρόβιο της αμφιβολίας σχετικά με το πλέγμα των ηθικολογικών βεβαιοτήτων περί κοινωνικής αρμονίας κι ενεργοποιεί τις πολιτισμικές συγκρούσεις που είναι εγγενείς στο πλαίσιο των αστικών-καπιταλιστικών σχέσεων και της γενικευμένης αποστέρησης κι αποξένωσης που αυτές προκαλούν.

Σάββατο, 22 Ιουλίου 2017

Για τη μπροσούρα "Η Συμμετοχή των Ελλήνων Εποίκων..." (Β. Μ. Τσοπ)

Η μπροσούρα "Η Συμμετοχή των Ελλήνων Εποίκων της Αζοφικής στο Μαχνοβιτικό Κίνημα (1918-1921)" - Β. Τσοπ (εκδ. της Λαϊκής Βιβλιοθήκης) υπάρχει στο χώρο της Λ.Β. (Α. Παπανδρέου 18, Νεάπολη - Σαλονίκη), στο κινηματικό βιβλιοπωλείο Ενδοχώρα (κατάληψη Mundo Nuevo, Σαλονίκη) και στην κατάληψη της Λέλας Καραγιάννη (Αθήνα). Προσεχώς σε περισσότερα σημεία. Τιμή ενίσχυσης: 1 ευρώ