Αρχειοθήκη ιστολογίου

Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

Βιβλιοπαρουσίαση: "Θερμός Σεπτέμβρης" - Γ. Κορινίδης (2014 - εκδ. Υπερσιβηρικός) Τετάρτη 27 Σεπτέμβρη - 19.00


Θερμός Σεπτέμβρης

Το μυθιστόρημα «Θερμός Σεπτέμβρης» του Γιώργου Κορινίδη είναι ένα πολιτικό θρίλερ που διαδραματίζεται τον 4ο μήνα της αριστερής διαχείρισης της καπιταλιστικής κρίσης στην Ελλάδα, δημοσιευμένο λίγο διάστημα πιο πριν (Δεκέμβριος 2014).
Γραμμένο κατά το διάστημα στο οποίο διαφαινόταν η επερχόμενη εκλογική επικράτηση ενός αριστερού κόμματος (ή μετώπου, σωστότερα) που είχε τουλάχιστον πενταπλασιάσει τα εκλογικά ποσοστά του μετά την υπαγωγή του ελληνικού κράτους στο λεγόμενο μηχανισμό στήριξης (που περιλάμβανε το πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής που έχει επικρατήσει να αναφέρεται ως «μνημόνιο»), το μυθιστόρημα δομεί ένα κοινωνικο-ιστορικό πλαίσιο όπου αναμειγνύονται ως επί τω πλείστω υπαρκτά αλλά κι ορισμένα μυθοπλαστικά στοιχεία – τις περισσότερες φορές μάλιστα, τα ονόματα φυσικών προσώπων, συλλογικών φορέων, επιχειρήσεων, κτλ. δεν παρατίθενται με την πραγματική τους ονομασία παρά υπονοούνται παιχνιωδώς.

Υπ’ αυτό το πλαίσιο, η προβολή στο (κατά τη διάρκεια της συγγραφής του, βραχυπρόθεσμο) μέλλον που επιχειρείται στο μυθιστόρημα, πέρα του ότι σήμερα μας υπενθυμίζει πολλά από τα διακυβεύματα που πράγματι αποτέλεσαν σημεία έριδας στη δημόσια σφαίρα (τουλάχιστον) το πρώτο εξάμηνο του 2015, επενδύεται μυθοπλαστικά από δύο καίρια νομοσχέδια της (αυτοδύναμης, στο μυθιστόρημα) αριστερής κυβέρνησης, καθοριστικά για την εξέλιξη της μυθιστορηματικής πλοκής.
Κι αν το δεύτερο που αφορά την έκτακτη φορολόγηση των πολύ υψηλών εισοδημάτων, των μεγάλων επιχειρηματιών και των εφοπλιστών δεν έχει ακόμα θεσπιστεί έπειτα από τρεις μήνες αριστερής διακυβέρνησης (μυθιστορηματικά οι εκλογές έχουν γίνει τον Ιούνη), το πρώτο νομοσχέδιο που στοχεύει στον εκδημοκρατισμό του στρατού υπό το φόβο ορισμένων φημών περί πραξικοπήματος, έχει κιόλας θεσπιστεί με επιτυχία πέρα του αναμενομένου, καθώς εισρέουν στις ένοπλες δυνάμεις αριστεροί ανεξαρτήτου ηλικίας, δεδομένου και του οικονομικού κινήτρου, μιας και η ανεργία παραμένει σε δυσθεώρητα επίπεδα.

Ένας τέτοιος αριστερός είναι ο κεντρικός χαρακτήρας του μυθιστορήματος, ο Γιάννης Προκοπίδης, ο οποίος εντελώς τυχαία ανακαλύπτει το δολοφονημένο πτώμα ενός αρχιλοχία, παλιού του γνωστού από το σχολείο, που τελευταία είχαν ξαναβρεθεί στο ίδιο στρατόπεδο.
Η διαλεύκανση αυτού του φόνου γίνεται ο άξονας γύρω απ’ τον οποίο εκτυλίσσεται αφηγηματικά η υπόθεση του μυθιστορήματος, αποτελώντας συνάμα ένα περιπετειώδες έναυσμα αφενός για να ξεδιπλωθεί ένα παζλ ορισμένων χαρακτηριστικών ερμηνειών της τρέχουσας πολιτικο-οικονομικής πραγματικότητας και των αντίστοιχων αξιακών προσανατολισμών και ιδεολογικών εκλογικεύσεων που προκύπτουν απ’ αυτές, κι αφετέρου, έναυσμα για να ξετυλιχτεί η – ορισμένες φορές και τέμνουσα – πορεία μιας πλειάδας χαρακτήρων (από αριστερούς κι αναρχικούς μέχρι πράκτορες και στρατιωτικούς) με ποικίλες στοχεύσεις και συμφέροντα επί του κοινωνικού πεδίου.

Μπόλικο σασπένς κι αινιγματική ατμόσφαιρα εναλλάσσονται με σύντομες κριτικές παρατηρήσεις για τρέχοντα ή ιστορικά ζητήματα, σ’ αυτό το παιχνίδι μεταξύ πραγματικότητας και μυθοπλασίας· ένα παιχνίδι που φαίνεται ίσως να λειτουργεί ως προσκλητήριο για να ανοίγουν (ή να παραμένουν ανοιχτοί) οι προβληματισμοί εκείνοι που έχουν τη δυνατότητα να κρατούν σε εγρήγορση το κομμάτι των ανθρώπων το οποίο ασφυκτιεί απ’ την υπάρχουσα κοινωνική θέσμιση και δοκιμάζει τη δημιουργία ανατρεπτικών καταστάσεων.
Πέρα απ’ την ειδική συγκυρία του πρώτου μετεκλογικού χρονικού διαστήματος της αριστερής διακυβέρνησης – η οποία πλάθεται στο μυθιστόρημα ενώ ανασύρεται αναδρομικά με μια σημερινή ανάγνωση – ο «Θερμός Σεπτέμβρης» πλάι στο ότι είναι ένα αισθητικά συναρπαστικό κείμενο, παραμένει και πολιτικά επίκαιρο, στο βαθμό που αυτό που κωδικοποιημένα σχεδόν έχει επικρατήσει και στην ελληνική περίπτωση να ονομάζεται ως «κρίση», δηλαδή η αποσάθρωση των πρότερων διαδικασιών οικονομικο-πολιτικής διαχείρισης που εγγυόντουσαν μια ομαλή λειτουργία στον ελληνικό καπιταλιστικό κοινωνικό σχηματισμό, συνεχίζει να καθορίζει σημαίνουσες κοινωνικές και πολιτικές συγκρούσεις που απαιτούν θεωρητικο-πρακτική ετοιμότητα από το κομμάτι των ανθρώπων που αναζητά ριζοσπαστικούς προσανατολισμούς στο (συγκυριακά) ιδιόμορφο κοινωνικό εργαστήριο της Ελλάδας.